Mooie gesprekken over moeilijke zaken

28 September 2020

Toen ik 25 jaar was overleed mijn beste vriend. Het was periode van intense emoties en grote rouw, maar ook een periode van heel veel leren aan een sneltempo. Eén van de lessen die ik uit die periode haalde is dat het je eigen verantwoordelijkheid is om te regelen wat er gebeurt met jouw financiën als je er niet meer bent.

Je geliefden, die houden van jou, en allemaal zijn ze ervan overtuigd dat zij exact weten wat jij wilt. Dat is ook ergens zo, maar ze benaderen hun idee vanuit de relatie die ze met jou hebben. Die band is voor iedereen uniek en zorgt er ook voor dat iedereen hun eigen unieke idee heeft van wat jouw wensen zijn. Wanneer die stemmen in intens verdriet samen tot een concensus moeten komen kan dat heftig zijn en zorgen voor breuken die onherstelbaar zijn, want iedereen wil het beste en niet iedereen kan helder denken op zo’n moment.

Zeg ik nu dat je een uitvaartverzekering moet aangaan? Is dat hier verdoken reclame voor de Dela’s en consoorten? Helemaal niet. Ik doel op andere zaken, op administratieve en financiële zaken. Wanneer niemand weet waar jouw lopende rekeningen, administratieve unieke documenten en financiële gegevens liggen, dan wil dat zeggen dat ze moeten gokken, of op zoek moeten gaan en er eigenlijk het raden naar hebben.

Wanneer jij vijf jaar samen woont met iemand, maar niet gehuwd bent en nergens iets vastlegde, dan wil dat zeggen dat jouw ouders (of anderen als die er niet meer zijn) alles moeten gaan regelen. Op papier heeft jouw samenwonend lief amper rechten. Ook wanneer het gaat over medische beslissingen.

Wanneer je kinderen hebt en je komt beiden te overlijden, dan hoort een vrederechter alle grootouders en broers en zussen van de overleden ouders. In ons gezin komt dat neer op acht personen. Hoe kan je verwachten dat acht personen het ooit eens zouden geraken voor de volle 100% in tijden van intens verdriet, terwijl je zelf dikwijls kibbelt met je partner over de opvoeding van je kinderen, en dat is dan nog wanneer alles goed gaat, met twee personen die ook effectief het ouderschap dragen.

Wat is de kans, hoor ik u zeggen? Eerlijk? Ik weet het niet, maar ik weet wel dat het lief en ik die vragen wel hebben gesteld en de gesprekken hebben gevoerd. Dat we zaken hebben vastgelegd en dat zoiets voor rust zorgt, zelfs al duwde je het daarvoor nog zo hard weg, want let’s be honest: ge wilt daar als ouder helemaal niet aan denken. Doe het. Doe het toch. Neem die verantwoordelijkheid en praat. Die gesprekken waren voor mij zelfs ontzettend mooi, want het was een bevestiging van wat ik al lang wist: “Deze man, het lief, dat is vooral mijn beste vriend en ik vertrouw hem met mijn leven en dat van mijn kinderen”.

Als je dat zelf ook belangrijk vindt, maar niet goed weet hoe je die gesprekken moet voeren, dan kan ik je helpen. Ik maakte een checklist met vragen om het gesprek te starten die je hier gratis kan downloaden. Ik heb de lijst zo inclusief mogelijk gemaakt, zodat iedereen er iets aan heeft, ongeacht hoe hun persoonlijke situatie is. In mijn cursus zit er in de schatkist ook een document waar ik uitleg op welke manieren je officieel kan vastleggen wat de wensen zijn van jou en je geliefden. Intekenen voor de cursus kan hier.

Doe dat nu maar, want we kennen allemaal verhalen in onze omgeving die te triest zijn voor woorden. Jij ben de baas. Jij hebt de controle, maar dan moet je het wel willen.

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published.